بختياري
آنچنان پر شدم از بی سر و سامانی ها نیست در سینه ی من ذوق پرافشانی ها روزگارم چه شبیه است به گیسوهایت که سپردست خودش را به پریشانی ها چاه ، تاریک و نمور است ولی ای یوسف لااقل ایمنی از حیله ی کنعانی ها پیرم و سوخته از حسرت عاشق نشدن باختم زندگی ام را به پشیمانی ها مرگ آغاز جهان است و یا پایانش به کجا میرسد این جاده ی حیرانی ها قفس باز و یا بسته چه فرقی دارد نیست در سینه ی من ذوق پرافشانی ها تَوِ عشقت به ای دنیا ایرزه به کُرفِ آدم و حوّا ایرزه خدا دونه یخا حندستن تو دویستا برنو کوتا ایرزه ********************************************************* تَوِ عشقت ، زمینه لیوه کرده دلِ رومنیدِ دینه لیوه کرده دُرو بستن به دیندا شمس تبریز لوِ تو مولوینه لیوه کرده ******************************************************** تشِ عشقی به مینه سینه داریم شو و رو دِر ایاریم و بیاریم کِلو و زرد و تَوداریم و هاشق مو و افتو دوتامون خورزماریم ********************************************* هو که گپ کردی آخر دِشمِنِت بی نصیوت زس فقط اِشکستِنِت بی تو شیرس دادی و اُو دل بُری زِت بگو دایه بگو ، کُر سی چِنِت بی ********************************************* تَو : تب * کرف : کفر * یخا : مقداری بسیار کم * برنو کوتا : تفنگ محبوب بین بختیاری ها رُمنید : ویران کرد * دُرو : دروغ * دیندا : پشت سر * دِر ایاریم : میگردیم * کِلو : دیوانه خورزمار : خاله زاده * هو که : آن کسی که * گپ : بزرگ * زس : از او * دل بری زت : از تو دل برید *کُر : پسر ای مهِ آسمون به تیگت به خو سایه نشینِ زیرِ برگت افتو ای تیَل کالِ تو رنگِ لُپُک ای لوِ تو جورِ انـارِ کُتُک قهقهِ کوگ لَملَمی صداته فرگ اکنم خدا منه تیاته سیل اکنی و قلف ابوهه زونم احندی و تش ازنی به جونم خرمن جونمه به تش کشیدی جور تریده علقمه دزیدی خواستم عشقت مونه شاعر کنه حیز اورده مونه کافر کنه دلم اخو یا سگ مالت بوئوم یا که مو حاکشتر چالت بوئوم ای لچکت ز رنگ حین دلم تش ایزنه دلم بشینی کلم دلم تش ایزنه لواته بوسم به جَندَم ار مینه تشس بسوسم حنده ی چی کوگ دری تو کُشتم قر قرِ شولارِ قِری تو کُشتم به دین مو بلانه وندی چته ؟ جنگ مو و خدانه وندی چته ؟ ایر ز شعر مو طِلا بِواره پیشِ تیا کالِ تو کم ایاره مونی که ره به عشق تو نیبرم شعر بگم سی تیلت ؟ مر تَرُم مو کِی ترم اسمتِ یارم به لَو که هم مَهی ، هم آسمون و اَفتو کینی که افتو ز غمت اسوسه خل ایبوئه مَه که دو پاته بوسه حافظ ایر شعر اگو سی تُنه به هر کُجِه ز ساقی یاد ایکُنه کوگ زت آمُخته که خش صدا بو گل ز تو آمُخته که با صفا بو کینی که افتو سی تو بی خو ایبو چشمه دلس تی دو تیات او ایبو غیر تو کس به درد مو نیخوره بی تو نفس به درد مو نیخوره بی تو دل حین مو دک ایخوره حال دلم ز خوس به یک ایخوره ار نونی دستته من دست مو لیوه ابوم و سر انم به کینو ار نونی دستته مینه دستم کُرف اکنم خدانه نیپرستم دونه خدا که لیوه نیدم گلم مو هاشق تیا تو بیدم گلم ور منه دنیای گرفگار شو تیگ تو برچ ایزنه جور افتو تا تو هدی په ناز لیلا چنه ؟ لو شرین ، برگ زلیخا چنه ؟ اینو همه اسیر ترنه هاتن ای سه نفر کنیز حاک پاتن چویل ایر سوزه زِ بو تو سوزه بهار ایر سوزه به بو تو سوزه سی تو چه اسمی سر ای لو بنم ؟ خیفی ایر اسمتِ افتو بنم غنچه کلوس برف کُه دنایی ایر مونم تو دهدر خدایی شلیل ِ پل بلندِ لو کوچیرم اخوم ز شوق تیلت بمیرم خَشُم ایا وِراهه آرمونم شَش پَرِ مرزنگِ زنی به جونم تش به مو که دل اشکنادم منه جور کلوری دم بادم منه سی تیلت خومه هلاک ایکنم تیشه بده زردنه حاک ایکنم میر ندونی که ستین مونی سیچه همس تشنه به حین مونی لوت لوا مونه کواو ایکنه بُرگ تو حونمه خراو ایکنه کلام آخریمه بازم اگوم یا ز خومی یا ز خومی یا ز خوم ******************************************************************** کُتُک : نام منطقه ای بین خوزستان و چهارمحال بختیاری که انارش زبانزد است * حیز : خیز برداشتن ، هجوم آوردن * لملمی : نام منطقه در لبد بازفت * تریده : راهزن * شش پر : نوعی سلاح * کرف : کفر * لپک : مهره ای آبی ( سیاه و سبز نیز وجود دارد ) که برای چشم زخم می بندند * دک : لرزه درود به همه دوستان . سال نو به شما مبارک و امیدوارم همیشه شادمان باشید . هر چند که این روزا حوصله ادبیات رو ندارم اما بعشق شما دوستان با یک غزل بختیاری وبلاگ رو به روز کردم . تقدیم به همه شما تش به دل وسته و سرگشته ز مالم چه کنم چنو لیشم که دیه نیبره آلم چه کنم پازنی بیدم و کینون به دَو ایگشتم تیه کالی به تیا کرده شکالم چه کنم هر کسی هرسُمه ایبینه دلس تش اگره دل یار مو کِ نیسوسه به حالم چه کنم وسته منجا مو و یارم او رو ای بیداد یار مو منده زواله مو زیوالم چه کنم شو و رو هی در ایارم و اخونم سی تو ار به گوشت نرسه بنگ بلالم چه کنم نترم فِر بزنم بسکه نشسته شو و رو هر طِنا جورِ یه تیری مِنه بالم چه کنم چی ندارم که فدا یار کنم ای گویل ار نَدُم جون خُمه سی تیه کالم چه کنم به گمونم که دیه وخت جدایی ویده افتو عمر مو دی نیده مِجالم چه کنم آل : جن * پازن : بز کوهی * منجا : بین ، وسط ، میان * اوِ رو : رود خروشان شهر لالی * زواله : آنطرف * زیواله : اینطرف * فر زدن : پرواز کردن * طنا : طعنه * گویل : برادران خنیاگر خاک دلیران آی استاد ای خسرو آواز ایران آی استاد ای سرزمین آریا را نیک فرزند قلب هر ایرانی به قلبت خورده پیوند انگار روزی که تو را می آفریدند با یاد ایران تار و پودت را تنیدند جادوی آوازت به دور از نام سحر است پیوند ما با قلب تو پیوند مهر است بیخود ز خود ما دل به آوای تو بستیم در حلقه ی عشق تو ما رندان مستیم رندان مستیم از خمار و درد خسته جام تهی در دست ، با نای شکسته آرام کن این سینه ی محزون ما را درمان کن استاد این دل مجنون ما را رسوای دل هستیم ای فریاد و بیداد در حسرت دیدار تو رفتیم بر باد ای آریایی با تو هم اصلیم استاد ما در خیال یک شب وصلیم استاد با ما بخوان استاد آهنگ وفا را در آسمان عشق بانگ ربنا را در گنبد مینا ، همایون مثنوی تو هم سعدی و هم حافظ و هم مولوی تو استاد این میهن پریشان است زنهار مرغ سحر ! اینجا زمستان است زنهار گلچهره از خورشید سیمای تو خوشتر از حضرت داوود آوای تو خوشتر خشکیم و سوی تو نباشد راه باران افسوس از این تقدیر افسوس آه باران ای بوی باران تشنگان آتش به جانند این عشق بازان روز و شب غوغاکنانند محبوب قلب خسته ی عشاق هستی تو افتخار جمله ی آفاق هستی عشق ، ار آدُمه رِسوا بکنه تم داره دیری ار حرسمه دریا بکنه تم داره هفت پشت مو به رندون بلاکش ارسه حار عشق ار منه تی جا بکنه تم داره ار یه گِی ترنۀ یار مو ز زیر لچکس چی درهدی به سرم سا بکنه تم داره مو خَشُم نی که گلی هاشق بلبل وابو یوسف ار میل زلیخا بکنه تم داره نه لکِ لیوۀ لیشی که ز خوس بیخوره عاشقی ار کر بی دا بکنه تم داره درد یارم به سرم عاسل کورِی بخدا ار که ری بم نکنه یا بکنه تم داره ز ور دیلق شعرم همه جستن ز وَرُم شاعری ار دلِ تهنا بکنه تم داره بیت دوم اشاره به بیت جناب حافظ ( ناز پرورد تنعم نبرد راه به دوست / عاشقی شیوه ی رندان بلاکش باشد ) ....... عاسل کوره ( عسل کوهی و ناب ) عشقی که طراوتی بهاری دارد در سینه خیال ماندگاری دارد از تابش چشمهای او فهمیدم خورشید نژاد بختیاری دارد .................................................................................................................................... در سایه ی مستدام بدبختی ها افتاده دلم به دام بدبختی ها ای شعر ولی کنار تو خوشبختم گور پدر تمام بدبختی ها
| Design By : Pars Skin |
